Natakot akong paslangin
ang sariling anino, may takot
at kaba sa pagbitaw ng bawat
salita, di natutunaw
ang sariling salita
paulit-ulit man itong kainin.
di maihahain
sa pamilyang
tinitipid ang bawat butil
ng kanin. ngunit di magsisimula
kung di makakapagsalita
di maihahakbang kung puno
ng alinlangang
walang basehan.
kay Lukas Lazaro
natuklap ang dingding ng aking kuwarto
nung isang taon
kasabay niya akong nahubdan
iginuhit ko sa kaniyang dibdib
ang pagtibok ng aking puso
isinulat ng aking mga daliri
sa lawak ng kanyang saklaw
ang aking mga panaginip gabi-gabi
ibinulong ko sa kinutkot kong butas
ang mga sugat kong nagnaknak
madalas niyang patuyuin [...]
Recent Comments